Sinds 2019 staat de traditie van Pencak Silat op de UNESCO-lijst van Immaterieel Cultureel Erfgoed. Wat betekent die erkenning voor de sport en haar beoefenaars wereldwijd?
In december 2019 schreef UNESCO de tradities van Pencak Silat bij op de Representatieve Lijst van Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid. Een mijlpaal voor miljoenen beoefenaars wereldwijd.
De erkenning benadrukt dat Pencak Silat veel meer is dan een vechtsport. Het is een levende traditie waarin zelfverdediging, kunst, muziek, filosofie en spiritualiteit samenkomen. Van de traditionele kleding en muziekinstrumenten tot de waarden van respect en zelfbeheersing: alles maakt deel uit van dit erfgoed.
Voor Indonesië, de bakermat van Pencak Silat, was de UNESCO-erkenning een bevestiging van eeuwen aan cultuurbehoud. Maar ook in landen als Maleisië, Brunei, Singapore en Nederland wordt de traditie actief doorgegeven aan nieuwe generaties.
In Nederland zijn er meer dan 80 perguruan (scholen) waar de traditie levend wordt gehouden. Veel scholen besteden naast wedstrijdtraining ook aandacht aan de culturele aspecten: van traditionele jurus (vormen) tot de begeleidende muziek, de Kendang Pencak.
De UNESCO-status helpt bovendien bij het internationaal promoten van de sport, met als ultieme droom: Pencak Silat als olympische discipline.
Did you find this article valuable?
Let us know with a like.
